به سایت رسمی دکتر زینت السادات بوذری خوش آمدید.

  • info@dr-bouzari.ir
  • 01132228444

تروما در بارداری

تروما در بارداری

تروما یکی از شایع‏ترین عوامل مرگ و میر زنان در جهان می- باشد و سالانه منجر به مرگ یک میلیون نفر می‏شود.

تروما یکی از عوامل مرگ و میر در دوران بارداری نیز محسوب می‏شود.در ایالات متحده برآورد شده که از هر 12 حاملگی،

یک مورد دچار عوارض ناشی از تروما می‏شود.در جوامع صنعتی دو سوم تمام موارد ترومای حین حاملگی،

ناشی از تصادفات اتومبیل است و همچنین ضرب و شتم و ضربه مستقیم به شکم نیز دیگر عوامل شایع می‏باشند.

تحقیقات نشان می‏دهد که سالانه حدود دو میلیون زن در آمریکا توسط همسرانشان تحت ضربو وشتم قرار می‏گیرند ،

که تعدادی از آنها را زنان باردار تشکیل می‏دهند.تروما چه به صورت تصادفی(مانند حوادث وسایل نقلیه)،

و چه مداخله‏ای(مانند خودکشی یا نزاع خانگی)باعث 1300 تا 3900 مورد مرگ جنین در سال می‏شود.

 

انواع تروما

 

ترومای غیر نافذ شکم :

تصادفات رانندگی (به خصوص اگر مادر کمربند ایمنی نبسته باشد یا آن را به پایین ‏ترین حد ممکن، در زیر رحم، پایین نکشیده باشد)،

سقوط و ضربه مستقیم به شکم، شایع‏ترین تروماهای غیر نافذ شکم را تشکیل می ‏دهد.

مهم‏ترین دلیل مرگ جنین در این حوادث دکولمان (جداشدگی) جفت است که تقریبا در 5-1% آسیب های مینور،

و 35-6%از آسیب های ماژور رخ می ‏دهد. شدت حادثه، وقوع دکولمان را پیشگویی نمی‏ کند.

زیرا در غیاب آسیب‏ های شدید نیز دکولمان رخ می‏ دهد.

علائم دکولمان جفت شامل موارد زیر است :

  • افزایش فعالیت رحمی
  • افت دیررس ضربان قلب جنین
  • وجود الگوی سینوزوییدال قلب جنین

جهت کنترل دکولمان باید مانیتورینگ خارجی مداوم جنین، کنترل انقباض رحمی، بررسی خونریزی واژینال،

و حساسیت رحمی به مدت 4 ساعت انجام شود. چنانچه دکولمان رخ دهد، بر اساس وضعیت مادر و شدت جداشدگی،

تصمیم گیری می‏ شود. اگر در مادر علائم هیپوولمی و شوک مشاهده شود، تجویز مایعات و در صورت لزوم، انفوزیون خون ضروری است.

چنانچه جنین زنده باشد، بر اساس سن حاملگی، مداخلات بعدی متفاوت است. در جنین پره ترمی که دیسترس ندارد،

ضمن تزریق کورتیکوسترویید به مادر (در سن حاملگی زیر 34 هفته)، مانیتورینگ مداوم ضربان قلب لازم است ،

و در جنین ترم در صورت دکولمان، ختم بارداری روش مطمئن‏ تری می‏ باشد.

جهت کنترل دکولمان باید مانیتورینگ خارجی مداوم جنین، کنترل انقباض رحمی، بررسی خونریزی واژینال،

و حساسیت رحمی به مدت 4 ساعت انجام شود. چنانچه دکولمان رخ دهد، بر اساس وضعیت مادر و شدت جداشدگی،

تصمیم گیری می‏ شود. اگر در مادر علائم هیپوولمی و شوک مشاهده شود، تجویز مایعات و در صورت لزوم، انفوزیون خون ضروری است.

چنانچه جنین زنده باشد، بر اساس سن حاملگی، مداخلات بعدی متفاوت است. در جنین پره ترمی که دیسترس ندارد،

ضمن تزریق کورتیکوسترویید به مادر (در سن حاملگی زیر 34 هفته)، مانیتورینگ مداوم ضربان قلب لازم است،

و در جنین ترم در صورت دکولمان، ختم بارداری روش مطمئن‏ تری می‏ باشد.

 

ترومای نافذ شکم :

از آن جا که در حاملگی، رحم رشد کرده و از لگن خارج می‏ شود، احتمال آسیب آن در تروماهای نافذ افزایش می ‏یابد.

صدمات نافذ رحم در 90-60% موارد منجر به آسیب جنین، در 70-40% موارد موجب مرگ جنین ،

و در کمتر از 5% موارد منجر به مرگ مادر می‏ شوند.

مرگ جنین به دنبال ترومای نافذ ناشی از آسیب مستقیم جنین یا آسیب به بند ناف و جفت است.

احتمال آسیب مادر در این موارد کمتر است، زیرا احشا به وسیله رحم و محتویات آن حفاظت می‏ شوند.

صدمات نافذ ممکن است در اثر اصابت وسایل تیز و برنده نظیر چوب، چاقو،

چنگک و یا پرتابه های سلاح‏های گرم نظیر تفنگ نارنجک و غیره به وجود آید.

ترومای ناشی از آسیب های با سرعت بالا و متوسط :

شدت آسیب ناشی از گلوله به اندازه گلوله و سرعت آن، منطقه آناتومیک و زاویه ورود گلوله، مسیر و سن جنین، بستگی دارد.

در مورد آسیب‏های ناشی از گلوله، لاپاراتومی یک درمان استاندارد است. اما در صورتی که شرایط زیر وجود داشته باشد،

بعد از تعیین محل گلوله به وسیله رادیولوژیست می‏ توان مادر را تحت نظر گرفت.

  • علائم حیاتی مادر پایدار باشد
  • ضربان قلب جنین، منظم و پایدار باشد
  • علائمی مبنی بر خونریزی داخل شکمی مادر دیده نشود
  • گلوله به ناحیه تحتانی فوندوس برخورد کرده باشد
  • گلوله داخل رحم قرار داشته باشد

چنانچه هر کدام از شرایط فوق موجود نبود، انجام لاپاراتومی ضروری است.

تصمیم گیری درباره تخلیه رحم بستگی به شرایط بیمار دارد.

 

ترومای ناشی از آسیب های با سرعت کم و چاقو :

ترومای ناشی از چاقو در طی حاملگی شیوع چندانی ندارد و نسبت به زخم‏های ناشی از گلوله (با سرعت بالا)،

مرگ و میر کمتری دارد. مهم‏ترین نکته در این مورد آسیب پریتوئن است.

ارگان‏های داخل شکمی مثل روده ‏ها با پیشرفت حاملگی به طرف بالای شکم رانده می‏ شوند،

و زخم نافذ این ناحیه نسبت به زنان غیر باردار، آسیب‏های بیشتری به وجود می‏ آورد؛

بنابراین در آسیب‏های قسمت فوقانی شکم و بالای سطح فوندوس رحم لازم است لاپاراتومی انجام شده و روده ‏ها بررسی شود.

در آسیب قسمت تحتانی شکم چنانچه وضعیت مادر و جنین پایدار باشد و پریتوئن نیز آسیب ندیده باشد می‏ توان درمان انتظاری را انجام داد.

 

شوک الکتریکی‏ :

عبور جریان الکتریسیته از بدن مادر به آریتمی، ایست قلبی، انقباض عضلانی، شکستگی استخوانی و آسیب عصبی منجر می شود.

شایع‏ترین آریتمی ایجاد شده در مادر، فیبریلاسیون بطنی است.گزارش‏های متعددی مبنی بر مرگ و میر بالای جنین ،

به دنبال شوک الکتریکی وجود دارد. جریان برق 110 ولت آمریکا نسبت به برق 220 ولت ایران و اروپا کم خطرتر است.

در یک حاملگی با سن 29 هفته«ترومبوز ورید ایلیو فمورال»در مادر دیده شد که ناشی از عبور جریان الکتریسیته،

در سن 22 هفتگی بوده است. مایع آمنیوتیک، جریان خون رحمی-جفتی و پوست جنین مقاومت کمی در برابر الکتریسیته دارد،

و لذا جنین بسیار آسیب‏ پذیر است.شدت آسیب وارده به مادر نشانگر میزان آسیب جنینی نیست؛ زیرا برای ایجاد آسیب جنین،

جریان برق کمی لازم است و می تواند منجر به ایست قلبی، ایجاد{L RGUI L} و کاهش مایع آمنیوتیک شود.

 

آسیب‏های حرارتی‏ :

زنان باردار، 7-4% تمام موارد سوختگی های منجر به بستری را تشکیل می‏ دهند.

چنانچه سطح سوختگی بیش از 62% باشد در 92 تا 100% موارد منجر به مرگ مادر می‏ شود.

حاملگی بقای مادر را تغییر نمی دهد ولی میزان مرگ و میر جنین به سطح سوخته بدن مادر بستگی دارد.

در سوختگی‏های سطحی اغلب بیماران به صورت سرپایی از طریق شستشوی زخم، استفاده از کرم‏های موضعی آنتی‏بیوتیک ،

حت درمان قرار می‏ گیرند. در سوختگی های تمام ضخامت وسیع، خصوصا در 36 ساعت اول ممکن است شوک هیپوولمیک روی دهد.

صدمات نخاعی‏ :

این عارضه قبل از بارداری باید مورد بررسی قرار گیرد. زیرا عوارض شایعی همچون عفونت دستگاه ادراری،

زخم بستر، آسیب عملکرد ریه و دیس رفلکسی اتونومیک دارد. مناسب ترین طبقه ‏بندی صدمات نخاع،

تقسیم آن به دو نوع کامل و ناقص است.مهم‏ترین عارضه آسیب نخاعی«دیس رفلکسی اتونومیک»است.

در این عارضه کنترل هیپوتالاموس بر رفلکس‏های سمپاتبک نخاعی کاهش یافته و در نتیجه فعالیت رفلکس‏های سمپاتیک ،

به وسیله مراکز سوپرا اسپاینال تعدیل نمی شود.

 

سخن پایانی :

بررسی ها نشان مي دهد مرگ ناشی از تروما در بارداری قابل پیشگیری است و با رعایت نکات ایمنی ،

و تشخیص سریع موارد مشکوک به آسیب شدید مي توان مرگ و میر مادر و جنین را کاهش داد.

 

دیدگاه خود را بنویسید